Rokjesdag?…

Ik heb een hekel aan kou, voornamelijk aan koude voeten.

Omdat ik vanwege de gevoelsstoornis aan mijn linkerkant verdoofd ben, heb ik al gauw een koude linkervoet.
En echt hoor het maakt mij niet uit, maar als ik dát heb, hartje zomer en voor het slapen gaan, dan gaat gewoon de elektrische deken aan totdat mijn voeten warm zijn.

Maar dan wordt het warmer weer en loop ik aan tegen het volgende probleem, of eigenlijk een opgebouwde achterstand. Geen koude voeten meer maar wel is er een “vacht” ontstaan op m’n benen omdat ik de energie niet heb om dat bij te houden als ik toch voornamelijk lange broeken draag.
Het verwijderen van de vacht is een in meerdere opzichten pijnlijke onderneming.
Ten eerste “bevries” ik in de houding die het ontharen vereist, en dan het weer in beweging komen; au au au oei pfffff…, en ten tweede gebruik ik een epileerapparaat dat een en ander met wortel en tak uitrukt in de hoop dat het nooit meer terug groeit… maar helaas dat gebeurt nooit.

Dus, rokjes dag is al dagen voorbij als ik mijzelf met blote benen aan de wereld durf te tonen en er wat kleur op probeer te krijgen.